Nederlandsche Plantenboterfabriek

Een margarinefabriek in Amsterdam Noord
De Nederlandsche Plantenboterfabriek (NPF) was een margarinefabriek te Amsterdam, gelegen aan de Distelweg, op het terrein Westhaven te Amsterdam-Noord. Het was tijdens zijn korte bestaan, van 1913 tot 1926, een van de grotere margarinefabrieken in Nederland.

Gebouw Nederlandse Behangselpapier industrie Goudsmithoff & Zn. gevestigd in de voormalige plantenboterfabriek – Bron: AGA-museum

Het bedrijf startte in 1913. De drijvende kracht achter de oprichting was Cornelis George Vattier Kraane, die een aantal bankinstellingen voor zijn initiatief wist te interesseren. Met name banken als de Nederlandsche Handel-Maatschappij en bedrijven die bij Indische cultures waren betrokken waren geïnteresseerd. Het was dan ook de opzet om tropische plantaardige vetten, met name kopra, te verwerken. Al eerder waren dergelijke initiatieven genomen in Nederland, alle te Amsterdam, maar deze waren alle mislukt. Er kwam een modern bedrijfsgebouw, grotendeels in gewapend beton (architect: G. van Arkel), tot stand. De belangrijkste producten waren de zogenoemde Klappa-boter en het BUK-vet.

Reclame affiche over Klappa – Bron: AGA-museum

Overname en sluiting
Het bedrijf beschikte over een eigen raffinaderij voor plantaardige oliën. Al kort na de opening kwam het bedrijf in de problemen als gevolg van de zeer beperkte invoer van de grondstof onder invloed van de Eerste Wereldoorlog. Het werd dan ook reeds in 1915 overgenomen door Anton Jurgens’ Margarinefabrieken. De raffinaderij-activiteiten werden overgeplaatst naar een bedrijf van Jurgens te Zwijndrecht en uiteindelijk werd ook de rest van de productie geconcentreerd in de hoofdvestiging van Jurgens te Oss, in 1926. De bedrijfsgebouwen werden deels overgenomen door de blikfabriek Woud en en Electro Zuurstoffabriek. De fabriek stond bekend om zijn slechte arbeidsomstandigheden.
 
 
Bronnen: Wikipedia en het informatie boekje dat bij de tentoonstelling “Proef Noord” hoort. Dit boekje en de tentoonstelling zijn door Marianne Wiesenekker & Lisa van Doorn gemaakt.
 
 

X